missionarissen van afrika
missionnaires d’afrique

L A V I G E R I E . be

Lignes de fracture N°49 Breuklijnen

Juillet - Juli 2011
samedi 30 juillet 2011 par J.V.

 VIOLENCE

- Ideologie is geen geloof

De Noor Anders Behring Breivik, de pleger van de verwoestende aanslagen in Oslo en Utoya, werd in een van de eerste politiebriefings een ‘fundamentalistisch christen’ genoemd. Een christen ? Een kwalijke fout, want de videoclip en het vuistdikke manifest dat de man vlak voor zijn onheilsdaden postte, maken duidelijk dat hij weinig of niets met authentieke religie te maken heeft, maar veeleer een bizar en dolgedraaid ideoloog is. Dat schrijft Peter Vande Vyvere in het christelijk weekblad Tertio (27 juli 2011, n° 598).

Van de Vyvere : « De verspreking van de Noorse politie is pijnlijk omdat ze het christelijke geloof in diskrediet brengt en het angstbeeld van de clash tussen de religies oproept. Een pijnlijke, maar niet geheel onbegrijpelijke vergissing. Breivik etaleert zich namelijk in zijn ‘Compendium’ van meer dan 1.500 bladzijden met als titel 2083. A European Declaration of Independence als een onversneden islamhater. Zijn basispleidooi is er een om “vanuit een conservatieve revolutie de multiculturele elites te verslaan en de islam uit Europa te verdrijven”. Hij ziet zichzelf daarbij als de voorman van een genootschap van Europese tempelridders die ‘haatideologieën’ bestrijden : het culturele marxisme – dat hij identificeert met het multiculturalisme –, de islam en het nazisme ».

« Breivik roept zijn volgelingen op vier principes te huldigen : sterkte, eer, offer en martelaarschap. Wie niet bereid is die te omhelzen, werkt mee aan de ondergang van ons volk en onze cultuur, luidt het. Natuurlijk is er in dat wereldbeeld wel plaats voor het christendom, maar dan alleen voor een soort verlicht christendom. In een videoclip die zijn denkbeelden resumeert, betitelt Breivik het pre-verlichtings- christendom als een ‘genocidaire ideologie’ met meer dan 15 miljoen doden op zijn geweten. De video en het manifest die de man klaarstoomde ter verantwoording van zijn daden, vormen een aaneenrijging van historische, filosofische en politieke thema’s. Je merkt meteen : hier is geen gelovige, maar een ideoloog aan het woord. De verwarring van beide posities zorgt in het culturele debat van onze tijd wel vaker voor misverstanden. Als je het christendom reduceert tot een cultuur, ethiek of politiek systeem maak je er een gestold patroon van gebruiken, overtuigingen en denkbeelden van ten dienste van je identiteit. Dat is ideologie. En die kan worden ingezet in de strijd tegen de ander. Mutatis mutandis geldt dat ook voor het jodendom en voor de islam. Onmiskenbaar waren en zijn de drie monotheïstische godsdiensten bronnen van cultuur, maar wezenlijk en allereerst zijn ze godsdiensten : centraal staat de relatie met God en die impliceert een spiritualiteit, de beleving van de godsrelatie in de context van een gerijpte traditie en van een gemeenschap. Welnu, geen enkel heilig geschrift, geen enkele authentieke religieuze gemeenschap of religieuze leider legitimeert een kille moordpartij op onschuldige jongeren om de heersende ideologie aan de kaak te stellen. Zoiets kan alleen voortspruiten uit het brein van een dolgedraaide en perverse geest. Met religie heeft het niets te maken en alvast zeker niet met het christelijke geloof ».

RKnieuws.net 27 juli 2011
 

Een doordenkertje
« Zal er ergens ooit een meisje alleen met een semi-automatisch geweer dood en verderf hebben gezaaid ? Ik vermoed van niet. »

Ferry Haan van de Volkskrant
 

- SYRIE : Bachar al-Assad tient bon grâce à la Chine et la Russie

« L’Europe va continuer à étudier des sanctions et le type de pression à mettre en place », a déclaré Catherine Ashton, haute représentante de l’UE pour les Affaires étrangères. La diplomatie américaine a également haussé le ton : « Les Etats-Unis considèrent que le président Assad est graduellement en train de perdre sa légitimité aux yeux du peuple syrien », a déclaré Barack Obama. Le régime syrien dissipe donc jour après jour ce qui lui reste de crédibilité aux yeux de la communauté internationale, à l’exception notoire de la Chine et de la Russie.

Ces deux nations persistent en effet à refuser de voter une résolution condamnant la répression au Conseil de sécurité de l’Onu. « La Russie vend beaucoup d’armes à la Syrie et dispose d’infrastructures militaires sur son territoire. Elle s’opposera à toute tentative d’action de la part des occidentaux en Syrie. Elle souhaite y maintenir des liens commerciaux et un certain prestige dans la région », explique Xavier Folleboucht, chercheur à l’UCL et spécialiste de la politique étrangère russe. « Nous, occidentaux, voyons tout en fonction des Droits de l’Homme (ndlr. au moins en théorie). La Russie raisonne en termes d’intérêts personnels. C’est pour cela qu’elle refusera de voter une résolution susceptible d’affaiblir un régime allié. »

Le schéma d’explication présenté est également valable pour la Chine. Les deux puissances trouvent que l’intervention en Lybie, qu’elles avaient approuvée, a été dépassée par les occidentaux et est devenue une ingérence dans les affaires d’un Etat souverain.

(d’après La Libre Belgique du 22 juillet)
 

- Israël gebruikte buitensporig geweld tegen demonstranten

Ban Ki-moon heeft Israëlische soldaten beschuldigd van buitensporig geweld tegen ongewapende demonstranten aan de grens met Libanon. Op 15 mei schoten de militairen met scherp op de betogers, met 7 doden en 111 gewonden tot gevolg. Ban baseert zijn beschuldigingen op een onderzoek van de VN-vredesmacht in Libanon (Unfil), maar benadrukt ook dat de demonstranten « zich provocerend en gewelddadig » gedroegen door met stenen en brandbommen te gooien. (ndlr. exemple typique d’une escalade de la violence)


Mots-clés

Accueil | Contact | Plan du site | | Statistiques du site | Visiteurs : 732 / 856717

Suivre la vie du site fr  Suivre la vie du site Belgique  Suivre la vie du site J.P.I.C.   ?    |    titre sites syndiques OPML   ?

Site réalisé avec SPIP 3.0.28 + AHUNTSIC

Creative Commons License