missionarissen van afrika
missionnaires d’afrique

L A V I G E R I E . be

Pater Toon Vanden Avenne

vrijdag 18 januari 2019 door Jef Vleugels
  Hier wat meer gegevens over onze op 15 januari overleden confrater
 
Toon Vanden Avenne


Toon werd geboren op 12 mei 1926 te Izegem in de provincie West-Vlaanderen. Vader runde een groothandel in zaden. Toon volgde de oude humaniora in zijn geboortestad. In september 1945 trad hij in bij de Witte Paters te Boechout, een maand na het overlijden van zijn vader. Na het noviciaat te Varsenare volgde een eerste jaar theologie in Marienthal, de andere jaren te Heverlee. Op 21 juli 1951 legde hij zijn missionariseed af en op 12 april 1952 werd hij priester gewijd door Mgr. Geeraerts. Tijdens zijn vormingsjaren stond Toon zeer goed aangeschreven. Hij is eenvoudig en tactvol, altijd goed geluimd, een opgeruimd karakter. Hij staat altijd klaar om dienst te bewijzen. „Een gelukkig man die veel mensen gelukkig zal maken”. Hij is ook vroom en diep gelovig. Hij heeft organisatietalent. Bij velen staat hij aangeschreven als een eliteelement, onder één voorbehoud : Toon heeft een te radde tong...

Na enkele maanden cursus aan de universiteit van Leuven bij wijze van militaire dienstplicht, wordt Toon in maart 1953 econoom van ons philosophicum te Boechout. Hij neemt er ook de cursus van liturgie voor zijn rekening.

Benoemd in Rwanda, vertrekt hij op 27 april 1955 met Sobelair naar Nyundo. Hij begint in Nyange om de taal te leren en enkele maanden later wordt hij econoom en directeur van de scholen te Muhororo. Zijn grote bekommernis is leerlingen klaarstomen voor het middelbaar. Hij lanceert er de Saveri-jeugdbeweging, begint een cooperative en volgt bouwwerken op. In 1959 wordt hij naar Birambo gestuurd als directeur van de normaalschool. Na een jaar in Ruhengeri en enkele maanden in Kigali, werkt hij gedurende een schooljaar als inspecteur van de scholen te Kabgayi. De abbés geven hem de bijnaam ‘Kinyamateka’,’ die zijn mond niet houdt’. Tijdens zijn eerste verlof in 1962 lanceert Toon een grote geldinzameling, met de uitdrukkelijke steun van Mgr. Perraudin, aartsbisschop van Kabgayi.

In september 1963 volgt hij de grote retraite in Villa Cavaletti. In november 1963 wordt Toon onderpastoor te Rwankuba en enkele maanden later pastoor te Rulindo. In 1965 noteert Jules Severy, regionaal, dat Toon een harde werker is, maar dat zijn praatzucht in het zeer gepolitiseerde midden van de onderwijzers slecht overkomt. Vooral dat zijn recht-door-zee-karakter niet erg strookt met de Rwandese mentaliteit. De hervormingen in het onderwijs die de regering wil doorvoeren dragen niet ieders goedkeuring weg (zo moesten veel Tutsi-onderwijzers ophoepelen).

Op 23 december 1966 wordt Toon het land uitgewezen.
Daarop schrijft hij een brief aan President Kayibanda, die hem antwoordt dat de beslissing gehandhaafd blijft, maar gezien zijn verlangen om te blijven werken in Rwanda, tot twaalf maanden wordt herleid. Met toch een veeg uit de pan op het einde : „Je souhaite que pendant ce temps, vous puissiez considérer les conditions nouvelles dans lesquelles évolue l’Afrique et la République Rwandaise en particulier, et en face desquelles les étrangers spécialement sont invités à mettre de côté des complexes qui ont prévalu en d’autres périodes”.

In februari 1967 wordt Toon econoom te Boechout benoemd, eveneens belast met jeugdretraites. Als het jaar verlopen is, vindt pater Severy het nog te vroeg voor een eventuele terugkeer; In 1970 schrijft Toon hoopvolle brieven, maar de immigratiedienst van Kigali weigert. De talrijke pogingen van de regionaal, een brief aan de president, die zonder antwoord blijft, en tussenkomsten van verschillende invloedrijke personen blijven zonder effect. In augustus 1971 aanvaardt Toon een benoeming als onderpastoor te Mweso in Congo. Hij eindigt er als directeur van het college, waar hij ook godsdienst geeft. In januari 1975 verlaat hij definitief Afrika.

Toon wordt ’quêteur’ benoemd en vervoegt onze gemeenschap van Berchem. De provincie telt dan vier quêteurs. „Toon stuurt dag na dag honderden bedelbrieven” meldt Nuntiuncula in december 1975. Zijn confraters helpen hem brieven en stortingsbulletijns plooien. Hij verkrijgt zo een duizendtal giften per jaar. Een aangename functie is het niet, maar hij beleeft het ook als een middel om de Witte Paters te doen kennen en met de mensen een echt pastoraal contact te leggen. Sinds 1983 is Toon ook verantwoordelijke van de gemeenschap.

In maart 1989 trekt hij naar de Keizerstraat als procureur. Het worden jaren van hard werken. De procure stond ook open voor andere congregaties. Zo werden in 1990 een 150 ton goederen naar Afrika verzonden per boot of vliegtuig en een duizendtal aangetekende verzendingen. Dat alles moest worden aangekocht, ingepakt en verzonden. In 1997 werd het 275 ton. Hij had natuurlijk goede medewerkers die hij waardeerde. In 1994 ging hij voor een heupoperatie met een klein hartje naar de kliniek, want hij was nog nooit ziek geweest... Reeds in 1998 werd besloten de activiteiten van de Procure af te bouwen en meer en meer met „Wereldmissiehulp” te werken. Het zou een langdurig proces worden. Hoewel zijn assistent, de Heer Paul De Schutter, meer en meer op zich nam, kon Toon met zijn hart van koekebrood toch zo moeilijk ’neen’ zeggen als hem om een dienst werd gevraagd. De laatste jaren verscheen hij minder en minder op bureel, maar bleef met een bewonderenswaardige vlijt de bloemen verzorgen en de bladeren ruimen in de binnenkoer.

In december 2017 aanvaardde hij eindelijk naar Avondrust te gaan, waar hij toch nog zo gelukkig is geweest en dankbaar voor de goede zorgen. Na enkele dagen hospitalisatie is hij op 15 januari in Sint Jan te Brugge zachtjes overleden. „Laat nu, Heer, uw dienaar gaan in vrede...”

  De uitvaartliturgie zal plaats hebben in onze kapel te Varsenare op zaterdag 19 januari om 10u30.

 
Jef Vleugels
 

Homepagina | Contact | Overzicht van de site | | Statistieken van de site | Bezoekers : 122 / 823955

De activiteit van de site opvolgen nl  De activiteit van de site opvolgen Onze overledenen   ?    |    titre sites syndiques OPML   ?

Site gebouwd met SPIP 3.0.28 + AHUNTSIC

Creative Commons License